میخوام بیشتر "تو" داشته باشم...

"روزهارا با شِکْوه های بی حاصل، خاطرات جانگزا و امیدهای یاس آمیز سر میکرد، شبها تپش شدید قلب و فشاری که در وجودش حس میکرد از خواب بازش میداشتند و در کابوس های وحشت آور غرقه می ساختند... کابوس هایی که از تب و تاب درونش بدل به قصه های مصور جن و پری می شدند که همچون هیولایی هراس آور بودند، کابوس هایی به صورت دستهای مرگ آور که میخواستند او را در آغوش گیرند، هیولاهایی وحشت انگیز که با چشمان شرربار به او مینگریستند...پرتگاه هایی که سرگیجه آور بودند و چشمان بزرگ و شعله وری که به او خیره میشدند...از خواب پرید... دید تنهاست و ظلمت شب سرد و محزون پاییزی او را در برگرفته، هوای محبوبش را کرد و بعد مویه کنان سر در بالشش که از اشک مرطوب شده بود، فرو برد..."میشه شعر گفت بدون اینکه حرف زد...خدا چیکار میکنه؟...

یه سندرومی هست به نام "فرستادن رزومه برای شرکتای درست درمون بدون منظور و هدف مشخص :| " ... این چه نوع سندرومی هست؟... الان میگم... به اینصورت که شما رزومه تون رو برای اون خواص میفرستین، و سپس بهتون زنگ میزنن، اما شما هیچوقت به اون شرکت نمیرین تا ریختشونو ببینین حتی! از علائمی که سندروم رو تقویت میکنه اینه که همه شون بلااستثنا بهتون زنگ میزنن و شمام بلااستثنا همه رو نمیرید :) چیز خاصی نیس .. یه جور تفریحه :))) دیشب inception رو دیدم... خیلی وقت بود تو هاردم داشتمش و واسه خودم متاسفم که چرا زودتر ندیدمش :دی... این فیلم رو به جرات به همه توصیه میکنم... صحنه ام اصلا نداره...از همون دقایق اولیه فیلم متوجه میشی با یه اثر حرفه ای طرف هستی... گذشته از اینکه خود اسم نولان برای فیلم برند ایجاد کرده.....